....μουρλια... ΧΩΡΙΖΩ, λέμε!!....
Δεν αντέχω,
ένα ζήτημα εθνικό να ταλανίζει πάνω απ' τους μισούς συμπατριώτες μου και γω να μένω αμέτοχη!
δεν μπορώ τόσοι συνάνθρωποί μου να χουν χάσει τον ύπνο τους, τα λογικά τους, τα αβγά και τα πασχάλια,
να ΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΙ να απομακρυνθούν απ' τα δικά τους προβλήματα,
από την αντιμετώπιση του διαλυόμενου γάμου τους
προς χάριν ενός υπέρτερου καθήκοντος,
τον ήδη διαλυμένο γάμο του διπλανού τους; -τι λέω διπλανού; Του μπροστινού τους!
αφού αυτόν ή αυτήν βλέπουν μπροστά τους στην Τιβούλα τους..
Δεν μπορώ να μένω αμέτοχη...
Τι διατυμπανίζω τότε πως αν δε μπεις στον πόνο του άλλου, δε ζεις κατά Χριστόν αλλά καταχρηστικώς;
Και ευτυχώς που, μη βλέποντας μπιτ για μπιτ Τιβι,
ενημερώνομαι από μπλόγκερς (όπως χτες, μην το χάσεις), για το τι συμβαίνει στον (άλλο) κόσμο ...
Πώς όμως να συμμετέχω τώρα σ' αυτό το εθνικό μας γεγονός που μου προκαλεί κι άλλου είδους σύγχυση ευθύς εξ αρχής από τη διατύπωσή του;
Τι να καταλάβω η έρμη από ένα «χωρίζει η τάδε ΜΕ τον τάδε;»
Χωρίζει ή παραμένει ΜΕ, δηλ μαζί; Να κλάψω ή να χαρώ;
Καλέ, γιατί το λέμε έτσι; Εκ περιδρομής; 
Για να ξορκίσουμε το κακό;
Έτσι και γω αποφάσισα να συνδράμω λεκτικά:
Από σήμερα εγκαινιάζω από το μπλογκάκι μου τη σειρά:
«ΜΑΘΑΙΝΩ ΞΕΝΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ: 1. ΕΛΛΗΝΙΚΑ»
Έτσι, απλά, παραστατικά, στατικά ή κινητικά θα σου λέω ο, τι ξέρω!
Μη μου αγχώνεσαι! Δεν ξέρω πολλά!
Κι έτσι τα μαθήματα θα λήξουν πιο γρήγορα απ' ο, τι φαντάζεσαι! (ελπζω στο μεταξύ να μη μαθαίνω και καινούργια πράματα!)
Πάντως το κυριότερο δε στο πα: δε θα χεις εξετάσεις! Άντε καμιά ούρων, να σου ζητήσω. Τίποτα παραπάνω! Κι αυτές προ-αιρετικές (δηλ. όχι καλά και σόνι!)
Να λοιπόν επι του φλέγοντος θέματος (χρειαζόταν μες στον χειμώνα)
Αντιγράφω από το κολλητό μέλος της οικογενείας σου, τον Γούγλη:
1.χωρίζω από δεξιά προς τα αριστερά σε τριψήφια τμήματα και αντικαθιστώ την τιμή τους...
2.Μολις τα κουταβάκια γινουν περιπου 40 ημερων τα χωριζω απο τους γονεις κ τα βαζω σε ενα κλουβακι για να τα προσεχω περισσοτερο...
3.δεν χωρίζω από τα γλυκά σου χείλη...
4.εάν τυχόν εγώ φροντίζω μόνο για τον εαυτό μου, τότε πνίγω τον εαυτό μου, γιατί τον χωρίζω από τους άλλους
5.Δεν χωριζω απο το παιδι μου και δεν χωριζω το παιδι μου απο τον αλλο του γονιο.
χωριζω, απο εναν ανθρωπο που πιστεψα οτι ηταν το αλλο μου μισο, ...
τώρα προσθέτω και τα δικά μου:
ΧΩΡΙΖΩ
Την ήρα από το στάρι
τη Λένα από τον Πάρη... (ας βρεθεί άλλος να την πάρει...)
τον κρόκο από το ασπράδι (φάε λάδι κι έλα βράδυ )
εντάξει; Εύκολο;
Πάμε τώρα στο αντίθετο: το συν-δέω! Σ' αυτό σε βοηθάει το συν που γενικά σημαίνει ΜΕ, οπότε:
συνδέω και συνδέομαι ή παντρεύω και παντρεύομαι ΜΕ τον ...την κ.λ.π.
πρόσεξε τώρα την εξαίρεση-έμφαση:
παντρεύομαι ΤΟΝ (κι όχι με τον)
γιατί απλά, είναι συνώνυμο του:
τον αποτελειώνω, τον ξεκάνω, τον εκδικούμαι, τον βάζω στο βρακί μου, τον σέρνω απ' τη μύτη,
τον έτσι,
τον αλλιώς,
τον ανίκανο,
τον απρόκοφτο,
και πάει λέγοντας....
εδώ μικρό διάλειμμα ολίγων ωρών για να παρακολουθήσεις την εξέλιξη του εθνικού μας θέματος και πάλι εδώ είμαστε! Εντάξει;
Και μην ξεχνάς!! δε θα δώσεις εξετάσεις βρε στο μάθημα!!!
Α, στην Τι-βι, δεν ξέρω!, δεν έχω!
Φιλάκιαααα!!!!
RSS: 
